پوشش خبری محیط زیست
روزنامهنگاران مالزیایی که در نوامبر 1989 در برنامه روزنامهنگاری محیط زیستِ مرکز روزنامهنگاران خارجی شرکت کردند، میگفتند پوشش خبری محیط زیست در روزنامههای مالزیا نه تنها اشتباه بلکه سطحی است. این وضع در بسیاری از کشورها وجود دارد و نه فقط در جهان در حال توسعه. پرفسور شارُن فریدمن و جیم دتین، هدایتگران اصلی بحث در آن برنامه، توصیههای زیر را در اختیار روزنامهنگارانی قرار دادند که قصد دارند در باره محیط زیست مطلب بنویسند.
خودتان را آموزش دهید
اگر در باره محیط زیست (مشکلات، راه حلها و مسایل آن) کم اطلاع دارید یا اصلا اطلاعی ندارید، در باره موضوع مطالعه کنید. با کسانی که در باره موضوع گزارش داده و نوشتهاند صحبت کنید و در مورد مطالب محیط زیستی تحقیق کنید.
به مخاطبانتان آموزش دهید
شما میتوانید به مخاطبانتان آموزش دهید بدون این که الزاما مبلغ محیط زیست بشوید. بعضیها ممکن است با این نظر مخالف باشند. مکن است آنها بگویند که روزنامهنگاران محیط زیست باید از مسئولیت دفاع از محیط زیست و تبلیغ آن برخوردار باشند.
نظارت کنید
مشخص کنید چه کسانی در مسایل خاص محیط زیستی مشارکت دارند، چه کارهایی باید انجام شود که انجام نشده است و چرا، کدام موسسه دولتی باید بر وضعیت نظارت کند، چه اقداماتی انجام شدهاند و چه اقدامات دیگری باید انجام شود.
پرده از خط مشیهای جایگزین بردارید
بر سیاستگزاران فشار بیاورید تا فاش کنند چه جایگزینهایی را در نظر گرفتهاند و اگر کاری نکنند چه اتفاقی میافتد. هزینههای اجتماعی و اقتصادی هر جایگزین چقدر است؟
با کارشناسان صحبت کنید
دانشمندان، مسئولان دولتی و فعالان محیط زیست ور دیگران نظریات و عقاید و اطلاعات پسزمینهای گوناگونی ارائه میدهند که میتواند در فرایند تصمیمگیری بسیار مفید باشد. در نظر داشته باشید که ممکن است برخی از این نظریات «تبری را تیز کنند» یا در خدمت منافع خاصی باشند. کارشناسان مایلند در باره محوریت نقش خودشان اغراق کنند. دانشمندان احتمالا به نتایج خودشان زیادی اطمینان دارند.
تردید داشته باشید
دانشمندان و کارشناسان معمولا به یافتهها و نتایجشان غره هستند. همیشه بپرسید: «آیا کارهای شما مورد بررسی همکارانتان قرار گرفته است؟»
خواهان توضیح ساده بشوید
روزنامهنگاران فعال باید از متخصصان بخواهند مطالب را به زبان ساده بیان کنند و به همین ترتیب با طفره رفتن و تحت تاثیر قرار دادن برخورد کنند.
در جستجوی منابع با صلاحیت و قابل اعتماد باشید
چنین منابعی احتمالا شامل متخصصان موسسههای (عمومی و خصوصی) محیط زیستی، دانشمندان دانشگاههای محلی، ادارههای بهداشت ملی، منطقهای یا محلی و موسسههای صنعتی هستند.
به مطالبتان وجه انسانی، محلی و شخصی بدهید
به یاد داشته باشید که مطلبتان را برای عامه مردم، دانشمندان، مسئولان دولتی و افراد عادی در خیابان مینویسید. فهم اعداد، آمار و مفاهیم و نظریههای علمی معمولا سخت است مگر این که به بیان انسانی و شخصی عنوان شوند (یعنی: معنای مطلب برای خوانندگان، بینندگان یا شنوندگان چیست؟ چرا باید مطلب را بخوانند یا به آن گوش فرا دهند؟)
سعی کنید یک جنبه محلی پیدا کنید
وفتی یافتید، دنبالش کنید. یک مطلب محیط زیستی از کشوری دیگر میتواند به مخاطبانتان ربط داشته باشد.
مطالبتان را مصور کنید
در صورت امکان، از گرافیک، جدول و نمودار برای افزایش درک مطلب استفاده کنید. این چیزها میتوانند یک مطلب را بهتر از 1000 کلمه بیان کنند.
به سادهنویسی ادامه بدهید
واضح بنویسید، نظریاتتان را مستقیم بیان و از «دیکته کردن» به خواننده خودداری کنید. معمولا مجسم کردن تصویر ذهنی شخصی خاص که مایلید مطلبتان را بخواند مفید است.
واژگان تخصصی را ترجمه کنید
مقالات و سخنرانیهای رسمی علمی میتوانند خشک و پر از واژگان فنی باشند. آنها غالبا از نگارش بد و سازماندهی ضعیف برخوردارند و به یک جماعت گرفتار ارائه میشوند. اگر از یک واژه فنی در مطلبتان استفاده میکنید، حتما آنرا بلافاصله توضیح بدهید.
یک کتابخانه مرجع شخصی برپا کنید
کتابهای مرجع محیط زیست تهیه کنید و مشترک نشریات محیط زیستی بشوید. به فهرست پستی سازمانهای مهم محیط زیستی کشور یا منطقه و نیز سازمانهای بینالمللی دارای چشمانداز جهانی از مسایل محیط زیستی بپیوندید.
مواظب عبارتهای گیرا باشید
عامه مردم غالبا عبارتهای زیادی مورد استفاده را کمتر میفهمند. بنابراین زمانی که کسی از یک واژه گیرا مثل «استانداردهای بهداشت و ایمنی» استفاده میکند، مشخصا بپرسید آن استانداردها کدامند. در باره «فاکتور خطر قابل پذیرش» هم به همین ترتیب. مشخص کنید دقیقا چه خطری قابل پذیرش است و چرا. هرگز یک عبارت را بر اساس ظاهر آن به کار نبرید.
اگر در باره محیط زیست (مشکلات، راه حلها و مسایل آن) کم اطلاع دارید یا اصلا اطلاعی ندارید، در باره موضوع مطالعه کنید. با کسانی که در باره موضوع گزارش داده و نوشتهاند صحبت کنید و در مورد مطالب محیط زیستی تحقیق کنید.
به مخاطبانتان آموزش دهید
شما میتوانید به مخاطبانتان آموزش دهید بدون این که الزاما مبلغ محیط زیست بشوید. بعضیها ممکن است با این نظر مخالف باشند. مکن است آنها بگویند که روزنامهنگاران محیط زیست باید از مسئولیت دفاع از محیط زیست و تبلیغ آن برخوردار باشند.
نظارت کنید
مشخص کنید چه کسانی در مسایل خاص محیط زیستی مشارکت دارند، چه کارهایی باید انجام شود که انجام نشده است و چرا، کدام موسسه دولتی باید بر وضعیت نظارت کند، چه اقداماتی انجام شدهاند و چه اقدامات دیگری باید انجام شود.
پرده از خط مشیهای جایگزین بردارید
بر سیاستگزاران فشار بیاورید تا فاش کنند چه جایگزینهایی را در نظر گرفتهاند و اگر کاری نکنند چه اتفاقی میافتد. هزینههای اجتماعی و اقتصادی هر جایگزین چقدر است؟
با کارشناسان صحبت کنید
دانشمندان، مسئولان دولتی و فعالان محیط زیست ور دیگران نظریات و عقاید و اطلاعات پسزمینهای گوناگونی ارائه میدهند که میتواند در فرایند تصمیمگیری بسیار مفید باشد. در نظر داشته باشید که ممکن است برخی از این نظریات «تبری را تیز کنند» یا در خدمت منافع خاصی باشند. کارشناسان مایلند در باره محوریت نقش خودشان اغراق کنند. دانشمندان احتمالا به نتایج خودشان زیادی اطمینان دارند.
تردید داشته باشید
دانشمندان و کارشناسان معمولا به یافتهها و نتایجشان غره هستند. همیشه بپرسید: «آیا کارهای شما مورد بررسی همکارانتان قرار گرفته است؟»
خواهان توضیح ساده بشوید
روزنامهنگاران فعال باید از متخصصان بخواهند مطالب را به زبان ساده بیان کنند و به همین ترتیب با طفره رفتن و تحت تاثیر قرار دادن برخورد کنند.
در جستجوی منابع با صلاحیت و قابل اعتماد باشید
چنین منابعی احتمالا شامل متخصصان موسسههای (عمومی و خصوصی) محیط زیستی، دانشمندان دانشگاههای محلی، ادارههای بهداشت ملی، منطقهای یا محلی و موسسههای صنعتی هستند.
به مطالبتان وجه انسانی، محلی و شخصی بدهید
به یاد داشته باشید که مطلبتان را برای عامه مردم، دانشمندان، مسئولان دولتی و افراد عادی در خیابان مینویسید. فهم اعداد، آمار و مفاهیم و نظریههای علمی معمولا سخت است مگر این که به بیان انسانی و شخصی عنوان شوند (یعنی: معنای مطلب برای خوانندگان، بینندگان یا شنوندگان چیست؟ چرا باید مطلب را بخوانند یا به آن گوش فرا دهند؟)
سعی کنید یک جنبه محلی پیدا کنید
وفتی یافتید، دنبالش کنید. یک مطلب محیط زیستی از کشوری دیگر میتواند به مخاطبانتان ربط داشته باشد.
مطالبتان را مصور کنید
در صورت امکان، از گرافیک، جدول و نمودار برای افزایش درک مطلب استفاده کنید. این چیزها میتوانند یک مطلب را بهتر از 1000 کلمه بیان کنند.
به سادهنویسی ادامه بدهید
واضح بنویسید، نظریاتتان را مستقیم بیان و از «دیکته کردن» به خواننده خودداری کنید. معمولا مجسم کردن تصویر ذهنی شخصی خاص که مایلید مطلبتان را بخواند مفید است.
واژگان تخصصی را ترجمه کنید
مقالات و سخنرانیهای رسمی علمی میتوانند خشک و پر از واژگان فنی باشند. آنها غالبا از نگارش بد و سازماندهی ضعیف برخوردارند و به یک جماعت گرفتار ارائه میشوند. اگر از یک واژه فنی در مطلبتان استفاده میکنید، حتما آنرا بلافاصله توضیح بدهید.
یک کتابخانه مرجع شخصی برپا کنید
کتابهای مرجع محیط زیست تهیه کنید و مشترک نشریات محیط زیستی بشوید. به فهرست پستی سازمانهای مهم محیط زیستی کشور یا منطقه و نیز سازمانهای بینالمللی دارای چشمانداز جهانی از مسایل محیط زیستی بپیوندید.
مواظب عبارتهای گیرا باشید
عامه مردم غالبا عبارتهای زیادی مورد استفاده را کمتر میفهمند. بنابراین زمانی که کسی از یک واژه گیرا مثل «استانداردهای بهداشت و ایمنی» استفاده میکند، مشخصا بپرسید آن استانداردها کدامند. در باره «فاکتور خطر قابل پذیرش» هم به همین ترتیب. مشخص کنید دقیقا چه خطری قابل پذیرش است و چرا. هرگز یک عبارت را بر اساس ظاهر آن به کار نبرید.
مشخص کنید چه کسانی در مسایل خاص محیط زیستی مشارکت دارند، چه کارهایی باید انجام شود که انجام نشده است و چرا، کدام موسسه دولتی باید بر وضعیت نظارت کند، چه اقداماتی انجام شدهاند و چه اقدامات دیگری باید انجام شود.
پرده از خط مشیهای جایگزین بردارید
بر سیاستگزاران فشار بیاورید تا فاش کنند چه جایگزینهایی را در نظر گرفتهاند و اگر کاری نکنند چه اتفاقی میافتد. هزینههای اجتماعی و اقتصادی هر جایگزین چقدر است؟
با کارشناسان صحبت کنید
دانشمندان، مسئولان دولتی و فعالان محیط زیست ور دیگران نظریات و عقاید و اطلاعات پسزمینهای گوناگونی ارائه میدهند که میتواند در فرایند تصمیمگیری بسیار مفید باشد. در نظر داشته باشید که ممکن است برخی از این نظریات «تبری را تیز کنند» یا در خدمت منافع خاصی باشند. کارشناسان مایلند در باره محوریت نقش خودشان اغراق کنند. دانشمندان احتمالا به نتایج خودشان زیادی اطمینان دارند.
تردید داشته باشید
دانشمندان و کارشناسان معمولا به یافتهها و نتایجشان غره هستند. همیشه بپرسید: «آیا کارهای شما مورد بررسی همکارانتان قرار گرفته است؟»
خواهان توضیح ساده بشوید
روزنامهنگاران فعال باید از متخصصان بخواهند مطالب را به زبان ساده بیان کنند و به همین ترتیب با طفره رفتن و تحت تاثیر قرار دادن برخورد کنند.
در جستجوی منابع با صلاحیت و قابل اعتماد باشید
چنین منابعی احتمالا شامل متخصصان موسسههای (عمومی و خصوصی) محیط زیستی، دانشمندان دانشگاههای محلی، ادارههای بهداشت ملی، منطقهای یا محلی و موسسههای صنعتی هستند.
به مطالبتان وجه انسانی، محلی و شخصی بدهید
به یاد داشته باشید که مطلبتان را برای عامه مردم، دانشمندان، مسئولان دولتی و افراد عادی در خیابان مینویسید. فهم اعداد، آمار و مفاهیم و نظریههای علمی معمولا سخت است مگر این که به بیان انسانی و شخصی عنوان شوند (یعنی: معنای مطلب برای خوانندگان، بینندگان یا شنوندگان چیست؟ چرا باید مطلب را بخوانند یا به آن گوش فرا دهند؟)
سعی کنید یک جنبه محلی پیدا کنید
وفتی یافتید، دنبالش کنید. یک مطلب محیط زیستی از کشوری دیگر میتواند به مخاطبانتان ربط داشته باشد.
مطالبتان را مصور کنید
در صورت امکان، از گرافیک، جدول و نمودار برای افزایش درک مطلب استفاده کنید. این چیزها میتوانند یک مطلب را بهتر از 1000 کلمه بیان کنند.
به سادهنویسی ادامه بدهید
واضح بنویسید، نظریاتتان را مستقیم بیان و از «دیکته کردن» به خواننده خودداری کنید. معمولا مجسم کردن تصویر ذهنی شخصی خاص که مایلید مطلبتان را بخواند مفید است.
واژگان تخصصی را ترجمه کنید
مقالات و سخنرانیهای رسمی علمی میتوانند خشک و پر از واژگان فنی باشند. آنها غالبا از نگارش بد و سازماندهی ضعیف برخوردارند و به یک جماعت گرفتار ارائه میشوند. اگر از یک واژه فنی در مطلبتان استفاده میکنید، حتما آنرا بلافاصله توضیح بدهید.
یک کتابخانه مرجع شخصی برپا کنید
کتابهای مرجع محیط زیست تهیه کنید و مشترک نشریات محیط زیستی بشوید. به فهرست پستی سازمانهای مهم محیط زیستی کشور یا منطقه و نیز سازمانهای بینالمللی دارای چشمانداز جهانی از مسایل محیط زیستی بپیوندید.
مواظب عبارتهای گیرا باشید
عامه مردم غالبا عبارتهای زیادی مورد استفاده را کمتر میفهمند. بنابراین زمانی که کسی از یک واژه گیرا مثل «استانداردهای بهداشت و ایمنی» استفاده میکند، مشخصا بپرسید آن استانداردها کدامند. در باره «فاکتور خطر قابل پذیرش» هم به همین ترتیب. مشخص کنید دقیقا چه خطری قابل پذیرش است و چرا. هرگز یک عبارت را بر اساس ظاهر آن به کار نبرید.
دانشمندان، مسئولان دولتی و فعالان محیط زیست ور دیگران نظریات و عقاید و اطلاعات پسزمینهای گوناگونی ارائه میدهند که میتواند در فرایند تصمیمگیری بسیار مفید باشد. در نظر داشته باشید که ممکن است برخی از این نظریات «تبری را تیز کنند» یا در خدمت منافع خاصی باشند. کارشناسان مایلند در باره محوریت نقش خودشان اغراق کنند. دانشمندان احتمالا به نتایج خودشان زیادی اطمینان دارند.
تردید داشته باشید
دانشمندان و کارشناسان معمولا به یافتهها و نتایجشان غره هستند. همیشه بپرسید: «آیا کارهای شما مورد بررسی همکارانتان قرار گرفته است؟»
خواهان توضیح ساده بشوید
روزنامهنگاران فعال باید از متخصصان بخواهند مطالب را به زبان ساده بیان کنند و به همین ترتیب با طفره رفتن و تحت تاثیر قرار دادن برخورد کنند.
در جستجوی منابع با صلاحیت و قابل اعتماد باشید
چنین منابعی احتمالا شامل متخصصان موسسههای (عمومی و خصوصی) محیط زیستی، دانشمندان دانشگاههای محلی، ادارههای بهداشت ملی، منطقهای یا محلی و موسسههای صنعتی هستند.
به مطالبتان وجه انسانی، محلی و شخصی بدهید
به یاد داشته باشید که مطلبتان را برای عامه مردم، دانشمندان، مسئولان دولتی و افراد عادی در خیابان مینویسید. فهم اعداد، آمار و مفاهیم و نظریههای علمی معمولا سخت است مگر این که به بیان انسانی و شخصی عنوان شوند (یعنی: معنای مطلب برای خوانندگان، بینندگان یا شنوندگان چیست؟ چرا باید مطلب را بخوانند یا به آن گوش فرا دهند؟)
سعی کنید یک جنبه محلی پیدا کنید
وفتی یافتید، دنبالش کنید. یک مطلب محیط زیستی از کشوری دیگر میتواند به مخاطبانتان ربط داشته باشد.
مطالبتان را مصور کنید
در صورت امکان، از گرافیک، جدول و نمودار برای افزایش درک مطلب استفاده کنید. این چیزها میتوانند یک مطلب را بهتر از 1000 کلمه بیان کنند.
به سادهنویسی ادامه بدهید
واضح بنویسید، نظریاتتان را مستقیم بیان و از «دیکته کردن» به خواننده خودداری کنید. معمولا مجسم کردن تصویر ذهنی شخصی خاص که مایلید مطلبتان را بخواند مفید است.
واژگان تخصصی را ترجمه کنید
مقالات و سخنرانیهای رسمی علمی میتوانند خشک و پر از واژگان فنی باشند. آنها غالبا از نگارش بد و سازماندهی ضعیف برخوردارند و به یک جماعت گرفتار ارائه میشوند. اگر از یک واژه فنی در مطلبتان استفاده میکنید، حتما آنرا بلافاصله توضیح بدهید.
یک کتابخانه مرجع شخصی برپا کنید
کتابهای مرجع محیط زیست تهیه کنید و مشترک نشریات محیط زیستی بشوید. به فهرست پستی سازمانهای مهم محیط زیستی کشور یا منطقه و نیز سازمانهای بینالمللی دارای چشمانداز جهانی از مسایل محیط زیستی بپیوندید.
مواظب عبارتهای گیرا باشید
عامه مردم غالبا عبارتهای زیادی مورد استفاده را کمتر میفهمند. بنابراین زمانی که کسی از یک واژه گیرا مثل «استانداردهای بهداشت و ایمنی» استفاده میکند، مشخصا بپرسید آن استانداردها کدامند. در باره «فاکتور خطر قابل پذیرش» هم به همین ترتیب. مشخص کنید دقیقا چه خطری قابل پذیرش است و چرا. هرگز یک عبارت را بر اساس ظاهر آن به کار نبرید.
روزنامهنگاران فعال باید از متخصصان بخواهند مطالب را به زبان ساده بیان کنند و به همین ترتیب با طفره رفتن و تحت تاثیر قرار دادن برخورد کنند.
در جستجوی منابع با صلاحیت و قابل اعتماد باشید
چنین منابعی احتمالا شامل متخصصان موسسههای (عمومی و خصوصی) محیط زیستی، دانشمندان دانشگاههای محلی، ادارههای بهداشت ملی، منطقهای یا محلی و موسسههای صنعتی هستند.
به مطالبتان وجه انسانی، محلی و شخصی بدهید
به یاد داشته باشید که مطلبتان را برای عامه مردم، دانشمندان، مسئولان دولتی و افراد عادی در خیابان مینویسید. فهم اعداد، آمار و مفاهیم و نظریههای علمی معمولا سخت است مگر این که به بیان انسانی و شخصی عنوان شوند (یعنی: معنای مطلب برای خوانندگان، بینندگان یا شنوندگان چیست؟ چرا باید مطلب را بخوانند یا به آن گوش فرا دهند؟)
سعی کنید یک جنبه محلی پیدا کنید
وفتی یافتید، دنبالش کنید. یک مطلب محیط زیستی از کشوری دیگر میتواند به مخاطبانتان ربط داشته باشد.
مطالبتان را مصور کنید
در صورت امکان، از گرافیک، جدول و نمودار برای افزایش درک مطلب استفاده کنید. این چیزها میتوانند یک مطلب را بهتر از 1000 کلمه بیان کنند.
به سادهنویسی ادامه بدهید
واضح بنویسید، نظریاتتان را مستقیم بیان و از «دیکته کردن» به خواننده خودداری کنید. معمولا مجسم کردن تصویر ذهنی شخصی خاص که مایلید مطلبتان را بخواند مفید است.
واژگان تخصصی را ترجمه کنید
مقالات و سخنرانیهای رسمی علمی میتوانند خشک و پر از واژگان فنی باشند. آنها غالبا از نگارش بد و سازماندهی ضعیف برخوردارند و به یک جماعت گرفتار ارائه میشوند. اگر از یک واژه فنی در مطلبتان استفاده میکنید، حتما آنرا بلافاصله توضیح بدهید.
یک کتابخانه مرجع شخصی برپا کنید
کتابهای مرجع محیط زیست تهیه کنید و مشترک نشریات محیط زیستی بشوید. به فهرست پستی سازمانهای مهم محیط زیستی کشور یا منطقه و نیز سازمانهای بینالمللی دارای چشمانداز جهانی از مسایل محیط زیستی بپیوندید.
مواظب عبارتهای گیرا باشید
عامه مردم غالبا عبارتهای زیادی مورد استفاده را کمتر میفهمند. بنابراین زمانی که کسی از یک واژه گیرا مثل «استانداردهای بهداشت و ایمنی» استفاده میکند، مشخصا بپرسید آن استانداردها کدامند. در باره «فاکتور خطر قابل پذیرش» هم به همین ترتیب. مشخص کنید دقیقا چه خطری قابل پذیرش است و چرا. هرگز یک عبارت را بر اساس ظاهر آن به کار نبرید.
به یاد داشته باشید که مطلبتان را برای عامه مردم، دانشمندان، مسئولان دولتی و افراد عادی در خیابان مینویسید. فهم اعداد، آمار و مفاهیم و نظریههای علمی معمولا سخت است مگر این که به بیان انسانی و شخصی عنوان شوند (یعنی: معنای مطلب برای خوانندگان، بینندگان یا شنوندگان چیست؟ چرا باید مطلب را بخوانند یا به آن گوش فرا دهند؟)
سعی کنید یک جنبه محلی پیدا کنید
وفتی یافتید، دنبالش کنید. یک مطلب محیط زیستی از کشوری دیگر میتواند به مخاطبانتان ربط داشته باشد.
مطالبتان را مصور کنید
در صورت امکان، از گرافیک، جدول و نمودار برای افزایش درک مطلب استفاده کنید. این چیزها میتوانند یک مطلب را بهتر از 1000 کلمه بیان کنند.
به سادهنویسی ادامه بدهید
واضح بنویسید، نظریاتتان را مستقیم بیان و از «دیکته کردن» به خواننده خودداری کنید. معمولا مجسم کردن تصویر ذهنی شخصی خاص که مایلید مطلبتان را بخواند مفید است.
واژگان تخصصی را ترجمه کنید
مقالات و سخنرانیهای رسمی علمی میتوانند خشک و پر از واژگان فنی باشند. آنها غالبا از نگارش بد و سازماندهی ضعیف برخوردارند و به یک جماعت گرفتار ارائه میشوند. اگر از یک واژه فنی در مطلبتان استفاده میکنید، حتما آنرا بلافاصله توضیح بدهید.
یک کتابخانه مرجع شخصی برپا کنید
کتابهای مرجع محیط زیست تهیه کنید و مشترک نشریات محیط زیستی بشوید. به فهرست پستی سازمانهای مهم محیط زیستی کشور یا منطقه و نیز سازمانهای بینالمللی دارای چشمانداز جهانی از مسایل محیط زیستی بپیوندید.
مواظب عبارتهای گیرا باشید
عامه مردم غالبا عبارتهای زیادی مورد استفاده را کمتر میفهمند. بنابراین زمانی که کسی از یک واژه گیرا مثل «استانداردهای بهداشت و ایمنی» استفاده میکند، مشخصا بپرسید آن استانداردها کدامند. در باره «فاکتور خطر قابل پذیرش» هم به همین ترتیب. مشخص کنید دقیقا چه خطری قابل پذیرش است و چرا. هرگز یک عبارت را بر اساس ظاهر آن به کار نبرید.
در صورت امکان، از گرافیک، جدول و نمودار برای افزایش درک مطلب استفاده کنید. این چیزها میتوانند یک مطلب را بهتر از 1000 کلمه بیان کنند.
به سادهنویسی ادامه بدهید
واضح بنویسید، نظریاتتان را مستقیم بیان و از «دیکته کردن» به خواننده خودداری کنید. معمولا مجسم کردن تصویر ذهنی شخصی خاص که مایلید مطلبتان را بخواند مفید است.
واژگان تخصصی را ترجمه کنید
مقالات و سخنرانیهای رسمی علمی میتوانند خشک و پر از واژگان فنی باشند. آنها غالبا از نگارش بد و سازماندهی ضعیف برخوردارند و به یک جماعت گرفتار ارائه میشوند. اگر از یک واژه فنی در مطلبتان استفاده میکنید، حتما آنرا بلافاصله توضیح بدهید.
یک کتابخانه مرجع شخصی برپا کنید
کتابهای مرجع محیط زیست تهیه کنید و مشترک نشریات محیط زیستی بشوید. به فهرست پستی سازمانهای مهم محیط زیستی کشور یا منطقه و نیز سازمانهای بینالمللی دارای چشمانداز جهانی از مسایل محیط زیستی بپیوندید.
مواظب عبارتهای گیرا باشید
عامه مردم غالبا عبارتهای زیادی مورد استفاده را کمتر میفهمند. بنابراین زمانی که کسی از یک واژه گیرا مثل «استانداردهای بهداشت و ایمنی» استفاده میکند، مشخصا بپرسید آن استانداردها کدامند. در باره «فاکتور خطر قابل پذیرش» هم به همین ترتیب. مشخص کنید دقیقا چه خطری قابل پذیرش است و چرا. هرگز یک عبارت را بر اساس ظاهر آن به کار نبرید.
مقالات و سخنرانیهای رسمی علمی میتوانند خشک و پر از واژگان فنی باشند. آنها غالبا از نگارش بد و سازماندهی ضعیف برخوردارند و به یک جماعت گرفتار ارائه میشوند. اگر از یک واژه فنی در مطلبتان استفاده میکنید، حتما آنرا بلافاصله توضیح بدهید.
یک کتابخانه مرجع شخصی برپا کنید
کتابهای مرجع محیط زیست تهیه کنید و مشترک نشریات محیط زیستی بشوید. به فهرست پستی سازمانهای مهم محیط زیستی کشور یا منطقه و نیز سازمانهای بینالمللی دارای چشمانداز جهانی از مسایل محیط زیستی بپیوندید.
مواظب عبارتهای گیرا باشید
عامه مردم غالبا عبارتهای زیادی مورد استفاده را کمتر میفهمند. بنابراین زمانی که کسی از یک واژه گیرا مثل «استانداردهای بهداشت و ایمنی» استفاده میکند، مشخصا بپرسید آن استانداردها کدامند. در باره «فاکتور خطر قابل پذیرش» هم به همین ترتیب. مشخص کنید دقیقا چه خطری قابل پذیرش است و چرا. هرگز یک عبارت را بر اساس ظاهر آن به کار نبرید.
عامه مردم غالبا عبارتهای زیادی مورد استفاده را کمتر میفهمند. بنابراین زمانی که کسی از یک واژه گیرا مثل «استانداردهای بهداشت و ایمنی» استفاده میکند، مشخصا بپرسید آن استانداردها کدامند. در باره «فاکتور خطر قابل پذیرش» هم به همین ترتیب. مشخص کنید دقیقا چه خطری قابل پذیرش است و چرا. هرگز یک عبارت را بر اساس ظاهر آن به کار نبرید.
پرفسور شارُن فریدمن رئیس برنامه روزنامهنگاری علم و محیط زیستی در دانشگاه لهای در بِتِلم، پنسیلوانیا و نویسنده گزارش نویسی در باره محیط زیست است. جیم دتین کرسی پرفسوری نایت برای روزنامهنگاری محیط زیستی را در دانشگاه ایالتی میشیگان در اختیار دارد و رئیس فدراسیون بینالمللی روزنامهنگاران محیط زیست است.
—————————————————————————————————————————————–
Covering the Environment
Malaysian journalists who participated in a CFJ Environmental Journalism Program in November 1989 said that press coverage of the environment in Malaysia was not only erratic but superficial. This is true of many countries, not only in the developing world. Professor Sharon Friedman and Jim Detjen, key discussion leaders in the program, provided the following tips for journalists who cover (or plan to cover) the environment:
Educate yourself.
If you have little or no knowledge about the environment (problems, solutions and issues), read up on the subject. Talk to those who have been reporting and writing on it, and research environmental stories.
If you have little or no knowledge about the environment (problems, solutions and issues), read up on the subject. Talk to those who have been reporting and writing on it, and research environmental stories.
Educate your audience.
You can educate your audience without necessarily turning into an environmental advocate. Some people may disagree with this. They may argue that an environmental journalist also has the responsibility of defending and promoting the environment.
You can educate your audience without necessarily turning into an environmental advocate. Some people may disagree with this. They may argue that an environmental journalist also has the responsibility of defending and promoting the environment.
Be a watchdog.
Find out who is involved in any specific environmental situation, what should be done that’s not being done, and why, what government agencies should be monitoring the situation, what actions are being taken and what others should be taken.
Find out who is involved in any specific environmental situation, what should be done that’s not being done, and why, what government agencies should be monitoring the situation, what actions are being taken and what others should be taken.
Expose alternative policies.
Press policy-makers to disclose what alternatives they have considered and what will happen if they do nothing. What are the social and economic costs of each alternative?
Press policy-makers to disclose what alternatives they have considered and what will happen if they do nothing. What are the social and economic costs of each alternative?
Talk to the experts.
Scientists, government officials and environmental activists, among others, offer diversified views, opinions and backgrounds that can be very helpful to the decision-making process. Keep in mind that some of them may have an "axe to grind" or an interest to serve. Experts tend to exaggerate the centrality of their roles. Scientists can be overconfident about their own results.
Scientists, government officials and environmental activists, among others, offer diversified views, opinions and backgrounds that can be very helpful to the decision-making process. Keep in mind that some of them may have an "axe to grind" or an interest to serve. Experts tend to exaggerate the centrality of their roles. Scientists can be overconfident about their own results.
Be skeptical.
Scientists and experts are usually proud of their findings and conclusions. Always ask: "Has your work undergone peer review?"
Scientists and experts are usually proud of their findings and conclusions. Always ask: "Has your work undergone peer review?"
Demand simple explanations.
Enterprising journalists should get specialists to tell their stories in simple language and deal with evasiveness or manipulation accordingly.
Enterprising journalists should get specialists to tell their stories in simple language and deal with evasiveness or manipulation accordingly.
Seek competent and reliable sources.
These probably would include specialists at environmental agencies (public and private); scientists at local universities; national, regional or local health departments; and industrial sources.
These probably would include specialists at environmental agencies (public and private); scientists at local universities; national, regional or local health departments; and industrial sources.
Humanize, localize and personalize your stories.
Remember you are writing for the general public-scientists, government officials and the layman on the street. Figures, statistics and scientific concepts and theories are usually difficult to comprehend unless they are explained in human and personal terms (i.e., What does the story mean to your readers, viewers or listeners? Why should they read or listen to the story?).
Remember you are writing for the general public-scientists, government officials and the layman on the street. Figures, statistics and scientific concepts and theories are usually difficult to comprehend unless they are explained in human and personal terms (i.e., What does the story mean to your readers, viewers or listeners? Why should they read or listen to the story?).
Try to find a local angle.
Once you do, pursue it. An environmental story from another country may have some relevance to your audience.
Once you do, pursue it. An environmental story from another country may have some relevance to your audience.
Illustrate your stories.
Whenever possible, use graphics, tables, pictures and diagrams to increase understanding. They can often tell a story better than 1,000 words.
Whenever possible, use graphics, tables, pictures and diagrams to increase understanding. They can often tell a story better than 1,000 words.
Keep writing simple.
Write clearly, communicate your ideas directly and avoid "writing down" to your readers. It is usually helpful to conjure up a mental picture of some specific person you wish to reach.
Write clearly, communicate your ideas directly and avoid "writing down" to your readers. It is usually helpful to conjure up a mental picture of some specific person you wish to reach.
Translate jargon.
Formal scientific papers and speeches can be stiff and full of technical jargon. They are often badly written, poorly organized, and presented to a captive audience. If you use a technical term in your work, be sure to explain it immediately.
Formal scientific papers and speeches can be stiff and full of technical jargon. They are often badly written, poorly organized, and presented to a captive audience. If you use a technical term in your work, be sure to explain it immediately.
Build a personal reference library.
Obtain environmental reference books and subscribe to environmental publications. Get on the mailing lists of major environmental organizations in your country or region as well as international organizations with a global perspective onenvironmental issues.
Obtain environmental reference books and subscribe to environmental publications. Get on the mailing lists of major environmental organizations in your country or region as well as international organizations with a global perspective onenvironmental issues.
Watch out for catchy phrases.
Quite often, over-used phrases are in fact little understood by the general public. So when someone uses a catchall like "health and safety standards," ask specifically what these standards are. Likewise with "acceptable risk factor." Find out exactly what risk is acceptable and why. Never take a turn of phrase at its face value.
Quite often, over-used phrases are in fact little understood by the general public. So when someone uses a catchall like "health and safety standards," ask specifically what these standards are. Likewise with "acceptable risk factor." Find out exactly what risk is acceptable and why. Never take a turn of phrase at its face value.
